Wij kijken met trots en dankbaarheid terug op de inclusieve 4 mei-herdenking zonder grenzen in Rotterdam. Met honderden mensen stonden wij samen stil bij slachtoffers van oorlog, genocide en (koloniaal) geweld. We herdachten zonder grenzen en hiërarchie in leed.
Verdubbeling aantal bezoekers
De belangstelling was overweldigend. Er was minimaal een verdubbeling van het aantal bezoekers ten opzichte van vorig jaar. De zaal van het Maaspodium bleek daarom al snel te klein. Mensen stonden langs de muren, zaten op de grond of luisterden vanuit de foyer mee.
Voor ons laat deze enorme opkomst zien dat steeds meer mensen behoefte hebben aan een vorm van herdenken waarin iedereen zich gehoord, gezien en vertegenwoordigd voelt.
Binnenprogramma herdenking zonder grenzen
Tijdens het eerste deel van de avond in het Maaspodium spraken Elena van Erev Rav, Derek Otte en Ali Sina namens de Afghaanse gemeenschap. Hun bijdragen stonden in het teken van solidariteit, collectief geheugen, menselijkheid en de noodzaak om ruimte te maken voor meerdere geschiedenissen en perspectieven binnen het herdenken.
Buitenprogramma
Het tweede deel van de herdenking vond plaats bij het slavernijmonument aan de Lloydkade. Daar spraken de Palestijnse Biessaan en Enseline Lenehan namens de Molukse gemeenschap.
Voor Enseline was dit een bijzonder betekenisvolle plek. Precies 75 jaar geleden kwamen op deze plek de eerste Molukkers aan in Nederland. Daarom kozen we er dit jaar bewust voor om de Molukse gemeenschap een podium te geven binnen de herdenking.
Twee minuten stilte
De twee minuten stilte werden ingeleid door activist Nanda op de cello. Dit is een bewust keuze om af te wijken van de traditionele trompetceremonie, omdat wij militaristische symboliek niet passend vinden bij een inclusieve herdenking die juist draait om verbinding, rouw en vrede.
Bloemen en kransceremonie
Meer dan dertig gemeenschappen namen dit jaar deel aan de bloemen en kransenceremonie, opnieuw aanzienlijk meer dan vorig jaar. Dit laat zien hoeveel Rotterdammers zich herkennen in een herdenking die ruimte biedt aan meerdere verhalen van verlies, verzet en overleving.
De avond werd daarna op prachtige wijze afgesloten door Kaoutar Ghadir, wiens muziek zorgde voor een warm, emotioneel en verbindend slot.
Inclusief herdenken leeft in Rotterdam
Voor ons bevestigde deze avond dat inclusief herdenken leeft in onze stad. Dat mensen elkaar willen vinden in solidariteit in plaats van verdeeldheid. En dat er behoefte is aan een herdenking waarin niemand buiten wordt gesloten.
Wij hopen dat deze herdenking de komende jaren alleen maar groter wordt, zodat steeds meer mensen zich gehoord en gezien voelen in Rotterdam.
Dankjewel
Wij bedanken alle bezoekers, sprekers, deelnemende gemeenschappen, vrijwilligers, artiesten en in het bijzonder het Maaspodium voor hun vertrouwen, aanwezigheid en bijdrage aan deze bijzondere avond.
Samen herdenken is samen mens zijn.
