Zomer 2024 is de school (We still have a future) begonnen in de openlucht met 120 kinderen. In 2025 kon meester Karam beginnen in een nieuwe locatie. Een nog niet afgebouwd gebouwtje en hij heeft dat omgetoverd tot een school.
De school groeide uit naar 500 leerlingen en werd door het ministerie erkend als onderwijsinstelling.
Karam moest de school helaas weer evacueren en zette de werkzaamheden voort in een tentenkamp. Hij heeft een 3-tal nieuwe tenten samen gezet om de school beter georganiseerd te kunnen voortzetten. Op deze manier heeft hij de certificering als onderwijsinstelling met 14 docenten kunnen behouden voor het nieuwe schooljaar in september 2025.
Verleden week heeft hij de locatie van het oude schoolgebouw bezocht en het gebouw is volledig vernietigd. Zijn volgende stap is om te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om opnieuw een gebouw te betrekken of een tijdelijk gebouw vorm te geven.
Dit project is gezamenlijk gefinancierd door het Glazen Huis jullie actie (met € 30.000), een crowdfund fietsactie (€ 25.000) en aangevuld met andere kleinere donaties.
“Wij kunnen niet genoeg zeggen hoe dankbaar we zijn met jullie steun, nog meer precies, JULLIE HEBBEN HET VERSCHIL GEMAAKT! Mede door jullie is HOPE in staat geweest het hele genocidale jaar 2025 ongeveer 1000 kinderen per dag te bereiken en hebben rond de zestig Palestijnse kunstenaars en docenten zich kunnen ontfermen over hun kinderen in Gaza. Dit ontfermen bestond uit o.a. reguliere lessen rekenen, lezen schrijven (letters leren schrijven in teiltjes met zand). Maar ook uit poppenspel, schilderen op de brokstukken van hun gebombardeerde gebouwen, theaterstukken maken en opvoeren (gezien worden), breakdansen en verhalen vertellen. Ook werden er prachtige dichtregels geschilderd op stukken beton die leesbaar waren voor de piloten die over hen heen vlogen. Onder de druk van de omstandigheden hebben wij ons uitgangspunt dat alles wat wij doen 100% kunst gerelateerd moet zijn bijgesteld. We hebben daar waar het kon bijgedragen aan watervoorziening. Warme kleden voor de kinderen die meededen aan debka dansen in de theatervoorstelling. We verzorgden groentepakketten, hygiënepakketten en we draaien een speciaal programma voor zwangere vrouwen. Hamdullilah de eerste gezonde baby is geboren! In sommige perioden hebben we de kinderen die naar de lessen kwamen eten voor hun familie meegegeven of brandstof om op te koken. We hebben momenten van diepe rouw gekend. We moesten constateren dat na journalisten en medisch personeel ook ‘community builders’ onder vuur kwamen te liggen. Zo zijn we onze meest succesvolle man, van de kinderbadjes en Cinema in the Camp, Dorgham Quraiqi, kwijtgeraakt en niet te vergeten de meer dan 100 collega’s van de Rode Halve Maan.”